مختار ثقفى، شش ماه پس از مرگ یزید، به كوفه آمد و با اوج‏فعالیت‏هاى توابین رو به رو شد. توابین آماده‏ى قیام بودند. مختار نسبت‏به قیام توابین نظر مساعدى نداشت. او این قیام راناكام مى‏دانست. مختار از فرماندهى قیام انتقاد مى‏كرد و مى‏گفت: سلیمان تجربه‏اى از جنگ ندارد.

تبلیغات مختار علیه سلیمان بن صرد خزاعى بسیار مؤثر بود. حدود دو هزار نفر از توابین به مختار پیوستند.

درباره علت مخالفت مختار ثقفى با سلیمان بن صرد خزاعى تنهاگفته شده است كه وى كارایى نظامى سلیمان بن صرد را قبول نداشت‏اما سلیمان بن صردخزاعى در زمان قیام، بیش از 90 سال عمر داشت‏و حداقل پنجاه سال تجربه‏ى نظامى داشت. او درتمام جنگهاى امام‏على(ع)علیه دشمنان اسلام شمشیر كشیده بود. بقیه فرماندهان‏توابین نیز جزو دلاوران عرب و پهلوانان كوفه بودند كه سابقه‏ى‏حداقل چهل ساله در جنگ داشتند.

به نظر مى‏رسد علت مخالفت مختار ثقفى با سلیمان بن صرد خزاعى،به ارتباط مختار ثقفى و عبدالله بن زبیر برمى‏گردد. مختار قبل‏از ورود به كوفه، مدتى به خدمت عبدالله بن زبیر در آمده بود. از سوى دیگر گفته شده است كه مختار كه در حادثه‏ى عاشورا دركوفه زندانى شده بود، با وساطت داماد خود كه از طرفداران‏عبدالله بن زبیر بود، آزاد شده بود. به نظر مى‏رسد كه عبدالله‏بن زبیر، مختار را به كوفه روانه كرده بود تا فرماندهى قیام رابه دست‏بگیرد. فرماندار كوفه كه كارگزار ابن زبیر بود، اطلاعات‏كاملى از فعالیت‏هاى توابین را به ابن زبیر داده بود و ابن زبیرمختار را از حجاز به عراق فرستاد تا رهبرى قیام را در اختیاربگیرد و به این صورت ابن زبیر بتواند از جنبش خونخواهى امام‏حسین(ع)به نفع خویش بهره بجوید.

اكثریت توابین همچنان به پیمان خود وفادار ماندند و فرماندهى‏سلیمان بن صرد را پذیرفتند. به هرحال، ماه‏هاى آخر آمادگى براى‏قیام سپرى شد و شیعیان آماده‏ى انتقام از قاتلان امام‏حسین(ع)شدند.




موضوع :
بعدازشهادت امام حسین علیه السلام ,